Tussen de oren | Hand in hand kameraden!

Tussen de oren | Hand in hand kameraden!

11 mei 2017

Tijd om uit de kast te komen: ik ben al sinds de lagere school fan van Feyenoord. Mijn ouders hadden het er aanvankelijk wat moeilijk mee, en ook mijn omgeving keek me vreemd aan. Ik kom namelijk niet uit Rotterdam of omstreken, maar ben geboren in Utrecht. Tegenwoordig beschouwen mensen om me heen het als een 'likeable flaw'.

Nu kan ik een heel verhaal ophangen waarom ik fan ben van Feyenoord: over het doorzettingsvermogen, de trouwe fans, de niet-lullen-maar-poetsen-mentaliteit, of het onvolprezen 'You’ll Never Walk Alone' schallend uit tienduizenden kelen in stadion De Kuip. Allemaal geweldig, maar niet de reden dat ik fan ben geworden.

Ik keek vroeger nauwelijks voetbal, maar verzamelde als negenjarige jongen wel voetbalplaatjes. In mijn Figurini Panini-album keken de Feyenoordspelers uit die tijd gewoon net wat vriendelijker in de camera. Kwetsbaarder. Meer lach, minder bravoure. Dat sprak me aan, want ik was vroeger ook niet zo’n rouwdouwer.

Achteraf bezien is een keuze voor Feyenoord vanwege zijn kwetsbaarheid wel interessant te noemen. Wanneer je wel eens rondloopt in de buurt van ‘de harde kern’, bekruipt je toch het sterke vermoeden dat niet iedereen elke ochtend braaf zijn voorgeschreven tabletjes inneemt.

Kwetsbaarheid wordt faalangst en de twijfel slaat toe

Het spel van Feyenoord, uit tegen Excelsior afgelopen zondag, was in ieder geval kwetsbaar te noemen. Feyenoord bakte er helemaal niets van en werd met 3-0 van de kunstgrasmat geveegd. Studenten die in dit kwartiel het vak Sport Motivation and Sport Performance volgen, weten waarom.

Feyenoord is, voor het eerst sinds achttien jaar, dicht bij het landskampioenschap. De meeste spelers van dit Feyenoord hebben zoiets nog nooit van dichtbij meegemaakt - en dan gaat de druk de jonge spelers onherroepelijk parten spelen.

Choking wordt dat genoemd; doordat er zoveel op het spel staat, gaan sporters soms te veel nadenken over wat eigenlijk vrijwel geautomatiseerd gedrag zou moeten zijn. Kwetsbaarheid wordt faalangst. Het zweet breekt uit en de twijfel slaat toe. Het komt ook regelmatig voor buiten de sport, eigenlijk overal waar je onder druk moet presteren; bij het geven van een publieke presentatie, het maken van een tentamen, of het verdedigen van een proefschrift.

Zondag is het erop of eronder. Kwetsbaarheid zal weer worden verborgen onder een schild van bravoure en zelfvertrouwen. Hand in hand kameraden! Laten we hopen dat ze na de wedstrijd weer lachend op de foto staan.

Wijnand IJsselsteijn | Hoogleraar Cognition and Affect in Human-Technology Interaction

1644 keer gelezen

Meest gelezen

Sportende studenten geëerd tijdens Sportgala

TU/e maakt stevige duikeling in Keuzegids

Zwerkbal voor dreuzels: “Ja, we rennen rond op bezems”

Politie rukt uit voor uit de hand gelopen studentengrap

CLMN | Een fractie ambitieus