Ik hoorde bij die eerste categorie. Ik was vol ambitie en wilde dat kroontje bemachtigen. Daarnaast kon ik niet wachten om een einde te breien aan mijn studiejaren en de wereld verder te ontdekken. In gedachten was ik al in mijn mantelpakje op hoge hakken grote internationale bedrijven aan het toelachen. Een heerlijk vooruitzicht.

Mijn afstudeerambitie kon ik alleen maar moeilijk vormgeven. Dus het verliep allemaal minder voortvarend en wereldverbeterend dan ik in eerste instantie voor ogen had. Gelukkig leerden al die begrijpend knikkende hoofden van ervaringsdeskundigen mij echter dat dit geen unieke situatie was. Maandenlang wisselden haat en liefde elkaar af. Liefde jegens het vak en haat jegens datzelfde vak, vanwege mijn onkunde alles te begrijpen en dat kroontje te creëren.

Gelukkig maakt het afstudeerproject niet wie ik ben, maar is het slechts een onderdeel van alles wat mij de afgelopen jaren heeft gevormd. Dus ik heb gewoon weer mijn mantelpakje en hoge hakken aangetrokken en kijk naar de grootse wereld om me heen, op zoek naar een ingang.