Soup & Stuff | “Ik kan goed vergeven, maar niet zonder een ‘sorry’”

Als kind opgroeiend in een Zeeuws gezin besloot Noah Joosse al vroeg: ik wil later een man die van koken houdt. Lachend: “Ik houd namelijk vooral van lekker éten.” Inmiddels blijkt de 21-jarige studente Industrial Design, mede dankzij haar moeder, toch meer passie voor koken te hebben dan ze vroeger vaak dacht. “Mijn vriend heeft een schijthekel aan koken, hij wast af.”

Noah groeide op in Middelburg, samenwonend met niet alleen haar eigen gezin (als jongste van drie zussen), maar ook met dat van een oom en tante. “Elke dag kookte er iemand anders. Altijd gevarieerd, altijd lekker, maar niet per se opvallend.” Boven alles diende gemak de hongerige mens en ook ‘pakjes’ werden bij gelegenheid niet geschuwd, vertelt de studente.

Dat veranderde toen Noah’s moeder op iets latere leeftijd haar passie in koken vond. “We hadden een ruimte over in het huis waar we woonden; die is mijn moeder gaan verhuren als vergaderzaal, waarbij zij dan de koffie, taart, broodjes of het avondeten verzorgde. Ze maakte alles zelf en vers. Ik was vrij veel thuis en kreeg daardoor veel mee van waar mijn moeder mee bezig was.”

In 2010 verhuisde het gezin en stopte moeder Joosse met haar cateringbedrijf. Maar de gezamenlijke liefde en aandacht voor eten en koken bleven. “In onze familie-app gaat het negen van de tien keer over eten dat we gemaakt hebben.” Sinds ze op kamers woont, beseft Noah dat ze vroeger thuis toch stiekem het nodige aan keukenkennis en -kunde heeft opgepikt, “terwijl ik altijd dacht dat ik van ons gezin op dat gebied het minst gepassioneerd was”.

Binnen haar dispuut en de christelijke studentenvereniging Ichthus, waar ze momenteel een bestuursjaar doet, staat Noah dan ook wel bekend als de kok. Niet dat de culinaire vonken zeven dagen per week van het aanrecht spatten (bij de vereniging of in het Vestidehuis waar ze woont), “maar als ik ook maar een beetje tijd of zin hebt, dan vind ik het echt leuk om heel lekkere dingen te maken”.

Ik had een grondige hekel aan de hartige taarten met brie en broccoli van mijn oom

Noah Joosse
Studente Industrial Design

Veel van wat ze maakt, is vegetarisch - al is ze daar ook weer niet al te principieel in. “Ik eet voor tachtig procent vega, maar als spekjes ergens echt heel lekker bij zijn, dan doe ik dat hoor.” Van haar vriend, de eens gedroomde man die tot in de eeuwigheid voor haar zou gaan koken, moet ze het daarin niet hebben. “Hij heeft een schijthekel aan koken. Ik kook, hij wast altijd af.”

Een signature-gerecht heeft Noah niet, wel is ze dol op de Midden-Oosterse keuken. Die liefde werd geboren nadat ze acht maanden in Israël verbleef en zich verder in de regionale gerechten ging verdiepen. Ook is ze groot fan van de Israelisch-Britse kok en kookboekschrijver Yotam Ottolenghi, “hij heeft zulke fantastische gerechten”.

Ze is naar eigen zeggen altijd een ‘makkelijke eter’ geweest, “al was ik vroeger wel de moeilijkste van ons gezin. Maar dat zegt ook weer niet zoveel, want iedereen lust álles. Ondanks dat ik Zeeuwse ben, hield ik niet zo van vis. En ik had een grondige hekel aan de hartige taarten met brie en broccoli van mijn oom.”

Een nadrukkelijke guilty pleasure heeft de ID-studente niet. Lachend: “Maar ik kan voor heel veel soorten eten wakker gemaakt worden.” Ook gaat ze graag uit eten, “en dan vaak best wel luxe. Mijn moeder kookt zó goed, we vinden het gewoon zonde om dan naar een ‘makkelijk’ en goedkoop restaurant te gaan.”

Lees meer over Noah onder het recept

Soup

Bacon-linzensoep van Noah - deze week afwisselend verkrijgbaar in de kantines van Atlas en MetaForum en op sommige dagen ook op andere locaties.

Het is een recept van Donna Hay uit ‘Fresh, Fast & Simple’, voor 2 personen.
Totale bereidingstijd: 30 minuten

Benodigdheden
-zure room, voor erbij
-2 eetlepels plantaardige olie
-1 ui, gesnipperd
-2 plakjes bacon, fijngesneden
-1 theelepel tijmblaadjes
-150 gram gedroogde rode linzen
-1 1/4 liter kippenbouillon
-zeezout en grofgemalen zwarte peper
-fijngeraspte Parmezaanse kaas, voor erbij

Bereiding
Verwarm een pan met dikke bodem op matig hoog vuur. Voeg olie toe en bak ui en bacon in 4 minuten lichtbruin.

Voeg tijm, linzen en bouillon toe, en laat met deksel op de pan 20 minuten zachtjes koken, of tot de linzen uit elkaar vallen.

Roer er zout en peper door. Schep de soep in kommen en maak af met de kaas en zure room.

& Stuff

Tot slot: drie prikkelende persoonlijke vragen voor Noah uit Cursors glazen voorraadpot, terwijl aan het aanrecht de culinaire puntjes op de i worden gezet.

Wat zou je het allermoeilijkst vinden om op te geven?
“Het eerste wat me nu, op deze plek, te binnen schiet, is eten. Smaakvol eten vind ik echt heel belangrijk. Maar de vraag is vrij breed interpreteerbaar. Als christen moeten we sowieso niet teveel hechten aan dingen die we hier hebben. Dat is af en toe best lastig; er zijn wel degelijk dingen, zoals bepaalde spulletjes of uitstapjes, waar ik aan hecht en waarvan ik geniet. Dat is zoeken, het is een weg die je steeds opnieuw moet begaan. Waar komt een bepaalde behoefte of drang vandaan, waarom wil ik dit of dat zo graag hebben?

Ik hecht best wel aan wat andere mensen vinden van bepaalde keuzes die ik maak. Zeker nu ik bestuursjaar doe, waarin je toch wat meer in de spotlight staat, merk ik dat mensen eerder ergens iets van vinden. Het is soms lastig om je daar niet teveel van aan te trekken. Tegelijkertijd probeer ik dat ook los te laten en te vertrouwen op God die mij, zo geloof ik, in mijn keuzes begeleidt en stuurt.

Als ik één ding kan redden als mijn huis in brand zou staan? Niks. Het is een studentenkamer, daar staat sowieso weinig van waarde. Ik denk dat ik het liefst nog mijn prikborden vol herinneringen zou meenemen.”

Wat is je grootste bron van ergernis?
“Onverschilligheid bij anderen. Mensen die niet helpen terwijl anderen hard met iets bezig zijn bijvoorbeeld, omdat ze ‘hier toch te gast zijn’. Of dat je serieus iets bij iemand wil aanstippen, en dat diegene dat dan zo naast zich neerlegt. Ik had dat als kind al, kon ook niet tegen onrechtvaardigheid. Ik ben heel vergevensgezind opgevoed en opgegroeid, maar iemand moet zijn eigen fout wel kunnen inzien en erkennen; daarna kun je opnieuw beginnen. Ik kan goed vergeven, maar niet zonder een ‘sorry’.”

Wat zou je het liefst nu aan de wereld veranderen?
“Het eerste wat in me opkomt, is het klimaat. Of eigenlijk vooral: de mentaliteit van veel mensen. We zijn de aarde aan het verknallen en hebben een verantwoordelijkheid, maar ook daarin zijn sommige mensen zo onverschillig. We geven vaak meer om geld dan om wat we hier achterlaten. Ik ben echt geen heilig boontje, eet ook wel eens vlees omdat dat soms gewoon even heel lekker is. Maar ik ben mezelf wel steeds bewuster van mijn keuzes.

Ook binnen mijn opleiding zoek ik wel naar manieren om hier iets in te veranderen. Afgelopen kwartiel heb ik meegewerkt aan een Eindhovens initiatief van alumni van de Design Academy om plastic te vervormen en veranderen. Zoiets vind ik heel interessant. Met Industrial Design kun je, alleen al in het gebruik van materialen, veel doen. Ik ben daarin wel meer van het hier en nu. Je kunt wel heel erg naar de toekomst blijven kijken, naar wat we over twintig jaar kunnen doen - maar met de kennis van nu kun je óók al een groot verschil maken.”

Over Soup & Stuff

Elke drie weken interviewen we een TU/e’er in de keuken; over eten, over wat hem of haar beweegt en bezighoudt, of wat er verder ter tafel komt. Ook deelt hij of zij zijn of haar favoriete soeprecept, dat in de week dat het interview verschijnt, te koop is in één of meerdere kantines van cateraar VITAM op onze campus. Alle interviews en recepten vind je hier.

Deel dit artikel via je socials