De TU/e had tot voor enkele jaren geleden geen gebrek aan geld: eind 2023 had de universiteit 150,8 miljoen euro in kas. Eind 2025 was daar nog 83,8 miljoen van over. 

De universiteit heeft nog altijd ambitieuze groeiplannen en is van plan om in de periode tot en met 2030 in totaal 461 miljoen euro te investeren in ICT, gebouwen en apparatuur. Het grootste investeringsproject is een nieuw labgebouw en cleanroom van 200 miljoen euro, dat deels met Beethoven-geld wordt gefinancierd. 

Door die investeringsdrift en de beperkte kasmiddelen, gaat de TU/e de komende jaren meer geld lenen bij de bank. De rentedragende schulden zullen volgens het jaarverslag met 180,7 miljoen euro stijgen naar een totaal van 259,4 miljoen euro in 2029.

Financiële weerbaarheid kalft af

De TU/e komt niet in de betalingsproblemen, maar de financiële weerbaarheid van de universiteit kalft wel af. De zogenoemde ‘solvabiliteit’, een maatstaf voor de financiële gezondheid op lange termijn, daalt van 37 procent in 2025 naar 24,4 procent in 2029, terwijl de minimumnorm eigenlijk 32 procent is. 

De daling van de solvabiliteit is bewust gepland en wordt door de TU/e als beheersbaar beschouwd, zolang de omslag naar positieve resultaten vanaf 2028 gerealiseerd wordt. Het jaarverslag meldt dat tijdig maatregelen worden genomen, mocht dat nodig zijn.

De financiële gezondheid op korte termijn staat eveneens onder druk. De zogeheten current ratio, een maatstaf voor de mate waarin een organisatie haar verplichtingen op korte termijn kan betalen, bedroeg in 2025 nog 0,51. Daarmee zit de TU/e net boven de gehanteerde norm van 0,50. In 2021 stond de ratio nog op 1,11. 

Volgend jaar zakt de current ratio volgens de eigen prognose naar 0,39, ruim onder de norm, en in de jaren daarna blijft die steken rond 0,41. De TU/e erkent dit zelf in het jaarverslag, maar stelt dat de lage ratio een vertekend beeld geeft. 

De oorzaak is volgens de universiteit technisch van aard: hoge voorschotten van subsidieverstrekkers verhogen het kortlopende vreemd vermogen optisch, terwijl de feitelijke liquiditeit ruim voldoende is om aan de verplichtingen te voldoen.

Financiële risico’s

Ook de risico’s bij de bouwprojecten worden onderkend. “Aan de realisatie en financiering van deze huisvestingsplannen zijn aanzienlijke risico’s verbonden”, aldus het jaarverslag. “Die kunnen leiden tot het overschrijden van budgetten, uitloop van de planning en het niet behalen van de gewenste kwaliteit en/of imagoverlies.” 

Die risico’s hebben onder meer te maken met schaarste: “Ook in 2025 is de druk op de aanbestedingsprijzen nog steeds hoog gebleken en zijn deze prijzen door de schaarste in materialen, tekort aan arbeidskrachten en onzekerheid over de mondiale situatie niet wezenlijk gedaald.” 

Meer studenten, minder geld per student

De TU/e telde in het studiejaar 2024-2025 bijna 14.000 studenten (8.680 bachelor en 5.174 master), een record. De universiteit groeide de afgelopen jaren fors. In 2029 koerst de TU/e op 15.000 studenten. Die ontwikkeling is een teken van succes, maar het heeft ook een financiële keerzijde.

De rijksbijdrage per student daalt al jaren. Dat komt doordat de overheid het totale onderwijsbudget niet evenredig laat meegroeien met de stijgende studentenaantallen. Het jaarverslag erkent dit spanningsveld expliciet: de rijksbijdrage "groeit onvoldoende mee met de stijgende studentenaantallen en onderzoeksambities".

Het Beethovenplan biedt deels soelaas, schetste de TU/e eerder al in het instellingsplan. De Rijksoverheid stelt ruim 90 miljoen euro beschikbaar om de TU/e te helpen groeien naar 1.900 masterstudenten in chip-gerelateerde opleidingen in 2030. Maar dat geld is geoormerkt voor een specifiek doel en compenseert het structurele bekostigingstekort niet.