Blaren en zere billen voor een goed doel: Thêta roeit 100 km

In een dubbeltwee gaan Thêtaleden Teun Bluemink en Sebert Potters honderd kilometer op één dag roeien. Dat doen ze niet alleen voor de uitdaging – samen dertien uur door kanalen en meren roeien – maar ook voor een goed doel: ze hopen dat zoveel mogelijk ondervoede kinderen vitamine A-capsules ontvangen via de Helen Keller Foundation.

door
foto Philippa Hovers

Jaarlijks organiseert de Delftse studentenroeivereniging Laga Europa’s langste roeimarathon, de Ringvaart Regatta. Die gaat van Leiden naar Delft en maakt eerst nog een ronde over de ringvaart van de Haarlemmermeerpolder, in totaal honderd kilometer. Een standaard roeiwedstrijd is twee kilometer. “Iedereen die hier finisht heeft gewonnen”, zegt Teun Bluemink. 

Samen met roeimaat Sebert Potters was hij al tijden geleden enthousiast om een wedstrijd in een dubbeltwee te starten. Dat is heel wat anders dan wat ze gewend waren in een achtpersoonsboot, met maar één paal in beide handen. “Je moet anders leren roeien met twee palen.” Toen ze dat onder de knie hadden, kwam het als een geintje in hen op om mee te doen aan de Ringvaart Regatta. De eerstvolgende geschikte is op woensdag 13 mei. 

“Als je zo’n idee hebt uitgesproken, moet je het ook uitvoeren”, zegt Potters. “Ik heb nog nooit zo lang getraind voor één wedstrijd. Wat het nog vetter maakt, is dat we een mooi goed doel hebben gevonden.” Dat ging via Doneer Effectief

“Die organisatie heeft al uitgezocht welke doelen grote impact maken. We kozen de Helen Keller Int. Foundation. Die helpt jonge ondervoede kinderen in landen als Kenia, Mali en Nigeria met vitamine A-capsules. Zo is blindheid te voorkomen en wordt hun immuunsysteem versterkt. Met ons streefbedrag van duizend euro* kunnen we honderd kinderen hun eerste vijf levensjaren de benodigde twee capsules per jaar geven.” 

Wind en golven

Twaalf tot dertien uur roeien, hoe reageert een getraind lichaam daarop? “We zullen verzuurde beenspieren hebben en blaren. Onze bilspieren gaan zeker veel pijn doen”, zegt Potters. “Als we ons koppie er maar bij houden”, zegt Bluemink. “Dat hebben coaches ons al goed duidelijk gemaakt.”

De studenten hebben nu vier jaar roeiervaring bij Thêta en hebben clubleden om coaching gevraagd. “Je denkt dat je het goed doet, maar je ziet zelf niet wat er beter kan. Bij elke training helpt wel iemand ons. Zo hoorden we al dat een van de twee palen te diep door het water ging. En dat we niet te veel met de armspieren moeten trekken.” 

Ongemak

Naast deze roeitips krijgen ze ook advies op sociaal vlak. “Waar we ons op moeten voorbereiden, is de frustratie die ongetwijfeld de kop op steekt. We moeten bijvoorbeeld van tevoren uitspreken wat we wel en niet van de ander willen horen als we het zwaar krijgen.”

Behalve geestelijk en lichamelijk ongemak verwachten Bluemink en Potters ook tegenstand van wind en golven. “Daar valt niet voor te trainen op ons vlakke Eindhovensch Kanaal.”

In de roeimarathon zitten vijf pauzes. Eén daarvan is verplicht; dan tillen vrijwilligers de roeiboot over een sluis. Dan staat de stopwatch drie kwartier stil. Bij de derde stop zorgt de organisatie voor een koffietent en masseurs. Potters en Bluemink schakelen ook eigen hulptroepen in. “Er rijdt een auto mee om repen, gelletjes en elektrolytdrankjes aan te geven, voor energie en tegen kramp.” 

*Inmiddels hebben Bluemink en Potters al 1.445 euro binnen en de wedstrijd is pas half mei. Behalve aan de vitamine A-supplementen, besteedt de Helen Keller Foundation het geld ook aan hulp voor langetermijnoplossingen voor gebieden waar ondervoede kinderen wonen.

Deel dit artikel