Bijbaan | Arno is vakkenvuller in supergrote bouwmarkt
Als hij alles kon kiezen wat hij wilde, had Arno Gankema liever bij NASA een bijbaan gehad -wel met twee benen op aarde-, maar hij werkt bij bouwmarkt Hornbach. Daar vult hij vakken en helpt hij klanten. Onverwacht snel kreeg hij ervaring met een mystery shopper.
Arno Gankema is eerstejaars Psychology & Technology-student en op vrij- en zaterdagen ook logistiek medewerker bij Hornbach in Tilburg. Daar verkopen ze gereedschap, decoratiematerialen, tuinspullen, sanitair en bouwmaterialen. Zijn werkgever verwacht dat hij de goederen in de juiste vakken legt, maar vooral dat hij klanten helpt. “Klantvriendelijkheid is heel belangrijk bij Hornbach. Ik heb er al twee trainingen over gehad.”
Eigenlijk zou één sessie genoeg zijn, maar al vóór de eerste training werd hij ‘geshopt’. Dat betekent dat hij bezoek kreeg van een nepklant, een acteur die door het bedrijf zelf is ingeschakeld om te rapporteren hoe prettig hij geholpen werd. Dat gebeurt vaak, Gankema hoorde dat het twaalf maal per maand gebeurt, maar hij heeft ook een vriend die er in een jaar werken nog nooit een tegenkwam. Het bezoek van de nepklant bezorgde hem een slechte review.
Warme overdracht
Arno weet waardoor hij de slechte beoordeling kreeg. “Ik leerde de dag erna dat ze letten op een warme overdracht. Je moet een klant nooit alleen laten, maar zelf naar een collega brengen die de vraag waar jij de kennis niet over hebt, wél kan beantwoorden. De mystery shopper bezorgde hem een extra training en nu weet hij het donders goed. “Maar ik vind het ook leuk om mensen te begeleiden en ik denk dat ik het nu wel goed doe.”
Hornbachs zijn filialen van een Duits moederbedrijf en altijd heel erg groot. In Tilburg heeft de winkel dertig gangen. Gankema legt uit waarom Hornbach klanttevredenheid prioriteit vindt. “Er zijn minder Hornbachs dan Gamma’s, Praxissen of Hubo’s. Als een klant helemaal naar Hornbach rijdt, komt hij onderweg drie andere bouwmarkten tegen. Wij moeten dan de moeite wel waard zijn, anders komen ze niet terug.”
Uit de eigen bubbel
De student verdient er anderhalve euro meer dan het minimumloon. Dat was ook zo bij de bijbaan die hij tijdens de laatste drie jaren van zijn middelbare school had; vakkenvullen bij Jumbo. Naast driemaal per week rugbyen, maar dit terzijde. Dat loon ging voor de helft op aan pokemonkaarten, maar hij heeft er voor dit jaar ook TU/e-collegegeld en een laptop mee betaald.
“Ik vind het een soepele, fijne baan, zonder werkstress. Ze zeggen toch ‘minimumloon voor minimum moeite’? Dat klopt dus.” Het meest geniet hij van de pauzes met collega’s, ook al zijn zij - vooral in de vrijdagploeg - minstens twintig jaar ouder dan hij. “Dan zie ik toch een andere hoek van de samenleving. Ik ben gewend aan een route als basisschool, middelbare school, universiteit, goede baan. Dat doen de mensen die ik ken. Maar mijn collega’s hebben heel andere levens. We hebben gesprekjes met elkaar, ook al hebben ze hevige Brabantse accenten, haha.”
Lange lijst
Sommige klanten zijn niet leuk. Gankema is er niet van gecharmeerd wanneer hij weerwoord krijgt op zijn beleefde uitleg dat hij over een product nog geen kennis heeft. ‘Waarom weet jij dat niet’, zeggen ze dan onaardig. “Of ze komen met een heel lange lijst dingen die ik dan allemaal moet aanwijzen. Ik zal het nooit zeggen, maar ik vraag me dan wel af waarom ze niet even zelf gaan zoeken. Ik help ze met elk ding, hoor.”
Je zou denken dat hij inmiddels superhandig is, met al die bouwmaterialen en klussers om hem heen, twaalf uur per week. Maar dat is niet helemaal waar. Het meest ingewikkelde wat hij op dit vlak deed was een muurtje verven in de kamer van zijn zus.
“Een bijbaan bij een bouwmarkt is niet echt levensveranderend”, zegt hij nuchter. “Ik weet niet of ik hier later nog veel aan terugdenk of dat dit belangrijk is voor de rest van mijn leven.”
Als reden om te stoppen kan de Tilburger - die nog bij zijn ouders woont -, bedenken dat hij een studentenkamer in Eindhoven zou kunnen betrekken. Of misschien een bijbaan bij NASA, die uit te voeren is met een computer, want hij hoeft niet per se de ruimte in. “Nee, ik blijf wel met twee benen op aarde”.
Arno Gankema, 18 jaar, bachelorstudent P&T, logistiek medewerker
Hoeveel uur per week?
“Ik werk zes uur op vrijdag en zes uur op zaterdag. Inclusief tweemaal een halfuur onbetaalde pauze ben ik dertien uur per week in de winkel.”
Wat verdien je?
“Ik verdien als 18-jarige 9,20 euro per uur. Dat verdienen bij Hornbach 17-jarigen ook.”
Waar spaar je voor?
“Voor het collegegeld van academisch jaar 2027-2028.”
Wat zet je op je CV?
“Dat ik logistiek medewerker ben bij Hornbach en dat ik dat hiervoor drie jaar ben geweest bij Jumbo.”
Stomst?
“Klanten die teveel vragen of onaardig zijn.”
Leukst?
“Ik voel een geluksmomentje als ik vragen snel goed beantwoord.”




Discussie