Zou het Auditorium geen monumentenstatus moeten krijgen? Met die vraag inspireerde het Cuypersgenootschap – een vereniging voor het behoud van bouwkundig erfgoed – de gemeente om ook eens goed naar de rest van de TU/e-campus te kijken. 

Het resultaat: niet alleen het Auditorium, maar ook Ceres en Gemini-Zuid krijgen gemeentelijke bescherming. Net als een vloermozaïek van kunstenaar Jan Dijker en vloerreliëfs van de hand van Ad Dekkers. 

Jong

De Eindhovense campus is relatief jong, merkt wethouder Remco van Dooren op bij een persmoment over het voornemen, “maar ook wat er in het relatief jonge verleden is gebeurd, is belangrijk om door te geven aan toekomstige generaties.”

De gebouwen en kunstwerken die nu een monumentenstatus krijgen, stammen allemaal uit de jaren zestig en zeventig. Er zijn maar twee andere monumenten in Eindhoven die even jong zijn: het Koelhuis en de waterbollen naast zwembad de Tongelreep. De TU/e heeft al een rijksmoment: de voormalige W-Hal, nu MetaForum.

Nog steeds valide

Alle drie de voorgenomen monumenten zijn ontworpen door campusarchitect Sam van Embden. Met zijn visie op de campus van – toen nog – de THE, wilde hij de studenten vanuit het bildungsprincipe iets meegeven, vertelt vice-voorzitter van het College van Bestuur Patrick Groothuis. “Het ging niet alleen om ingenieurs kennis bijbrengen, maar ook om waar ze straks zouden gaan werken. Daar is de campus op geïnspireerd.” 

Groothuis benoemt ook de loopbruggen die alle universiteitsgebouwen met elkaar verbinden en de centrale ontmoetingsplek in het Auditorium die samenwerking gemakkelijker maken. “Het grappige is dat de filosofieën van toen nog steeds valide zijn, want de grote uitdagingen van nu lossen we nooit op vanuit één discipline. De oplossingen vinden altijd plaats op de intersectie van meerdere disciplines.”

Bouwrondes

Het Auditorium en voormalig ketelhuis Ceres – waar ook de watertoren en recent gerenoveerde schoorsteen bij horen – komen allebei uit de eerste bouwronde van de campus en zijn daarmee volgens de gemeente illustratief voor die bouwfase. Het zijn gebouwen met een industriële en zakelijke vormgeving en daarmee anders dan Gemini-Zuid, dat uit de tweede bouwronde stamt. 

“Dezelfde architect is op een heel andere manier gaan werken en heeft zich veel meer gericht op de menselijke maat”, vertelt Rik van der Velden van de kwaliteitscommissie van de TU/e. Daar zijn volgens hem ook de glaskunstwerken in het gebouw van Jan van Goethem (zie hoofdfoto) aan verbonden – die overigens behouden blijven na de huidige verbouwing. 

Naast het glaskunstwerk van Jan van Goethem als onderdeel van Gemini-Zuid, krijgen ook twee kunstwerken een eigen monumentale bescherming: een vloermozaïek van Jan Dijker en een vloerreliëf van Ad Dekkers. 

Het mozaïek, dat Dijker zelf gelegd heeft met scherven van verschillende grootte, vorm en kleur, is te vinden bij de restanten van het Paviljoengebouw, naast de studentenwoontorens van Haven. Hij maakte het kunstwerk voor het atrium van het Provisorium, het eerste gebouw op het terrein van de TU/e. Het is daarnaast één van de eerste kunstwerken dat de TU/e heeft verworven. 

Het andere kunstwerk is van Ad Dekkers en is te vinden tussen Vertigo en Matrix in. Oorspronkelijk waren de reliëfs ontworpen voor het Rekencentrum, wat nu Neuron is. In 2002 zijn de kunstwerken verplaatst naar de huidige locatie. In de werken gebruikt hij geometrische vormen, zoals cirkels, vierkanten en driehoeken, die bovenop elkaar het proces van vormverandering tonen.