Als enige aanwezig zijn in een verder lege kantoortuin voelt veel eenzamer dan alleen werken op de zolderkamer tijdens een thuiswerkdag. Ik ervaar het aan den lijve: normaal werk ik, net als bijna iedereen op de afdeling, op woensdag thuis. Maar door de luidruchtige verbouwingswerkzaamheden van mijn naaste buren ben ik op woensdag toch naar kantoor gekomen, om rustig te kunnen werken.

Ik vind zo’n thuiswerkdag midden in de week heerlijk: lekker één ochtend wat rustiger starten, geen treinen, en op de sokken achter de laptop. Bovendien: waarom zou ik naar kantoor komen? Er is toch bijna niemand. Dinsdag en donderdag de drukste dagen op kantoor. Voor de motivatie om naar kantoor te komen zou het beter zijn als de thuiswerk- en parttimedagen wat beter zouden worden gespreid. Maar aan de andere kant: het is ook wel fijn dat er dagen zijn dat het team zo goed als compleet is.

Ik ben de eerste op de afdeling. De openslaande deuren zijn nog dicht. De lichten floepen aan als ik naar mijn bureau loop. Laat ik maar eens beginnen met het verbreken van de stilte met een koffie uit de machine. Gelukkig komt de schoonmaakster even langs. En als ik wat later nog een koffie haal, zie ik toch een paar studenten zitten werken. Zowel op mijn eigen verdieping, als op de open verdieping beneden ons.

Het heeft ook wel wat, zo’n rustige dag. De luxe van twee beeldschermen, een hoog-laagbureau, en ongestoord kunnen werken met een muziekje op de achtergrond. Een beetje geroezemoes op de achtergrond vanuit de onderwijsruimte. En dan hoor ik het toch echt: er wordt geboord in de betonnen pilaren. Het geluid is niet zo erg als thuis, maar ook hier wordt geklust. Gezellig!