door

Curiosity connects. Maar hoe dan?

31/08/2026

De TU/e begon ooit met 220 studenten. Inmiddels bedraagt het aantal eerstejaars bijna het tienvoudige. Meer kans op medestudenten met wie het klikt, dus. Of werkt het zo niet? Edith Snelders vroeg het een student uit 2026 en eentje uit 1956.

Er zijn weer ruim 2100 nieuwe studenten gestart aan de TU/e. Ze vallen met hun neus in de boter, want het nieuwe collegejaar staat in het teken van het lustrum. De lustrumslogan Curiosity Connects is een mooie gedachte. Maar wat betekent dat eigenlijk voor studenten? En zit het verschil tussen verbonden en ‘connected’ zijn ons daarbij niet in de weg?  

Een lustrum nodigt uit om terug te kijken. Bijvoorbeeld naar de ervaringen van alumnus Wim van de Heuvel. Hij was in 1956 een van de 220 eerste studenten. “Verbinding ontstond niet vanzelf.”, vertelt hij. “Je moest haar zelf organiseren, bijvoorbeeld via studieverenigingen, sportclubs en initiatieven.” Wim hielp verenigingen oprichten en stortte zich in de roeisport. En na een tijdje kende hij alle 220 studenten van gezicht en velen bij naam.  

Zeventig jaar later zijn er bijna zeventig keer zoveel studenten op de TU/e. Mooi, dat is zeventig keer meer kans op verbinding, zou je kunnen denken. Maar anno nu zijn we juist minder verbonden en meer ‘connected’. Kwaliteit heeft plaatsgemaakt voor kwantiteit. 

Als ik onze student-assistent Ties Mommersteeg vraag, schat hij in dat hij bij elkaar zo’n driehonderd contacten in zijn telefoon heeft staan. Maar als hij midden in de nacht hulp nodig zou hebben, denkt hij op misschien tien van hen een beroep te kunnen doen. En uiteindelijk staan er dan misschien twee daadwerkelijk voor zijn deur.  

Dus als nieuwsgierigheid mensen verbindt, wat zouden studenten dan vaker kunnen doen om meer verbinding te vinden? Volgens Wim is het antwoord verrassend eenvoudig: op de campus zijn, tussen de mensen. Juist bij de koffiehoek ontstaan ideeën, plannen en vriendschappen. Omdat je daar samen studeert, samen praat en samen iets kunt opbouwen. 

Dat was zeventig jaar geleden al zo en het is niet veranderd.  

Het lustrum is een prachtige kans om verbindingen te maken. De vele activiteiten die nog komen, brengen studenten, medewerkers en alumni bij elkaar. Niet omdat nieuwsgierigheid automatisch mensen verbindt, maar omdat nieuwsgierigheid ontmoetingen creëert. 

Edith Snelders is hoofd van het Bureau voor Alumnirelaties en Universiteitsfonds Eindhoven. Ze schrijft deze column op persoonlijke titel.
 

Deel dit artikel