Tilburg University, TU/e en VNO-NCW hielden een bijeenkomst in de reeks ‘Kathedralenbouwers’, met het thema democratie. De metafoor die men daarbij gebruikte, was die van de kathedraal die eeuwen kostte om te bouwen. Meerdere generaties bouwden eraan mee, terwijl zij wisten dat ze het eindresultaat nooit zouden zien. Omdat ze het belang op de lange termijn zagen, zetten ze zich ervoor in. 

Na afloop stap ik weer in de wereld van vandaag. Waarin berichten op sociale media vandaag het gesprek bepalen en morgen alweer zijn vergeten. Ze worden geserveerd door algoritmes die filteren op wat aansluit bij je bestaande overtuigingen. Zo ontstaan digitale spiegelpaleizen: waar je ook kijkt, overal krijg je gelijk. Ook als je standpunten nauwelijks of geen hout snijden. 

Dat zorgt voor ‘bubbels’ die bijvoorbeeld vinden dat wetenschap en meningen hetzelfde gewicht in de schaal van het maatschappelijk debat leggen. Dat is een uitdaging voor de democratie, maar ook voor de wetenschap. Want wie niet meer twijfelt, leert nooit iets nieuws en ontwikkelt zich niet meer. 

Voor de wetenschap is twijfel de brandstof. En twijfel begint bij nieuwsgierigheid en dus bij openstaan voor andere perspectieven. Zoals een bekende, fictieve voetbalcoach op tv het ooit zei: be curious, not judgmental. 

Voor mij hoort dat laatste nadrukkelijk bij de opdracht van universiteiten. Als gesloten instituut kunnen ze niet bouwen aan de samenleving van morgen. Invloeden van buiten en nieuwe visies zijn broodnodig. 

Alumni zijn daarvoor een belangrijke bron. Zij nemen opgedane kennis mee de wereld in, passen die toe en verrijken die met hun ervaringen. Met die bagage kunnen ze de volgende generaties studenten en hun alma mater helpen. 

Gebeurt dat al? Ja. Genoeg? Bij lange na niet. 

Hoe mooi zou het zijn als universiteiten en hun alumni elkaar nog meer helpen om bij te blijven en zich blijvend te ontwikkelen. Dan bouw je samen – steen voor steen – aan een kathedraal van samenwerking, ontwikkelingen, ontdekkingen en vooral van de mentaliteit die daaronder ligt: becurious.

Edith Snelders is hoofd Bureau voor Alumnirelaties en Universiteitsfonds Eindhoven. Ze schrijft deze column op persoonlijke titel.