Er bestaan nogal wat misverstanden over de regels omtrent het bijverdienen door internationale studenten in Nederland, weten de medewerkers van EuFlex, het personeelsbureau van de TU/e. Wat het niet gemakkelijker maakt, is dat de informatie op verblijfsvergunningen in het Nederlands staat geschreven. 

Momenteel werken zo’n tweeduizend studenten in een bijbaan die zij via EuFlex hebben gevonden. Een steeds groter deel van de studenten voor wie het uitzendbureau bemiddelt, is afkomstig uit het buitenland. De regels verschillen nogal voor studenten die van binnen, of juist van buiten Europa komen.

Work permit

De Nederlandse Arbeidsinspectie zegt dat Europese studenten in Nederland mogen werken; dat is de vrije arbeidsmarkt. Studenten van buiten de Europese Economische Ruimte (EER) hebben een tewerkstellingsvergunning (TWV) nodig. Deze studenten komen uit andere landen dan de 27 EU-landen plus Liechtenstein, Noorwegen en IJsland. 

Twee specialisten van Euflex, supportmedewerker Myrna de Win en TWV-expert Onno Leenen, zetten de bijbaanregels voor niet-EER’ers op een rij. 

“Om hier te mogen studeren heb je een verblijfsvergunning nodig. Om hier te mogen werken heb je ook een work permit nodig, die de Nederlandse overheid ‘tewerkstellingsvergunning’ noemt, afgekort TWV.” Die TWV vraagt de werkgever aan bij het Nederlandse instituut voor sociale zekerheid, het UWV. 

Hieronder zes regels waarvan internationale studenten volgens De Win en Leenen op de hoogte zouden moeten zijn:

1. Een work permit is geldig voor één bedrijf

“Studenten die al een bijbaan bij een supermarkt hebben en naar een EuFlex-baan solliciteren, moeten beseffen dat hun TWV alleen voor die supermarkt geldt”, zegt De Win. Een TWV wordt standaard aangevraagd voor een heel jaar. 

Je mag twee TWV’s hebben voor in totaal maximaal zestien uren. “Lastig is dat de werkgever meestal het maximaal aantal uren aanvraagt, ook al gaat het om een baantje voor vier uren per week. Het kan immers dat je later meer uren gaat werken en dan is de administratie daarvoor al rond, zo denken ze. En EuFlex ook.” 

Maar de student weet vaak niet precies voor hoeveel uren de eerste TWV is aangevraagd en de tweede werkgever komt daar pas achter na afwijzing van het UWV, soms weken later. 

2. Een work permit kan nooit vooraf worden aangevraagd

“Het UWV eist dat de aanvraag concreet is”, zegt Leenen. “De sollicitatie moet dus zijn afgerond vóór wij een TWV-aanvraag kunnen indienen.” Dat kan leiden tot vertraging en oneerlijke situaties, stelt De Win. 

“Als wij op 3 maart een aanvraag ontvangen om een non-EER-student een student-assistentschap aan te bieden, is het niet gezegd dat die op 1 april kan starten. Het kan namelijk tot vijf weken duren totdat het UWV de permit toekent.”

“Een Europese student zou wel kunnen beginnen, en die is daarmee mogelijk een aantrekkelijker kandidaat voor de bijbaan. Dat is oneerlijk. Veel TU/e-medewerkers die een student-assistentschap te bieden hebben, weten dat niet.” 

3. Studenten hoeven niet zelf een work permit aan te vragen

De Win: “Het is een misverstand dat het lastig is voor studenten om een TWV aan te vragen. Want dat doen ze nooit zelf. De werkgever vraagt de permit aan bij het Nederlandse UWV. De student hoeft alleen het geduld op te brengen om op de uitslag te wachten.” 

4. Lees de achterkant van je verblijfsvergunning

“Hoewel het er in het Nederlands op staat, is het toch noodzakelijk om de achterkant van de verblijfsvergunning te lezen”, zegt Leenen (zie onderstaande voorbeelden). 

“Een verblijfsvergunning op zich geeft je niet het recht om in Nederland te werken. Wie bij familie woont die eerder naar Nederland is gekomen, mag wel werken zonder TWV. Dat staat dan op de verblijfsvergunning vermeld.” 

“Wij zien hier bij EuFlex echter vaker de andere pas: dat is een verblijfsvergunning voor studie. Dan moeten we wél een TWV aanvragen.”