Idealen
De TU/e zou de bezem eens door haar idealen moeten halen, vindt Boudewijn van Dongen. Want grootse dromen kunnen zich in een nieuwe realiteit ontpoppen tot flinke hinderpalen.
In de jaren zestig van de vorige eeuw zong mijn naamgenoot Boudewijn de Groot erover, als hij het testament opmaakt van zijn jeugd: idealen. “Wie ze hebben wil, die mag ze komen halen, vooral jonge mensen vinden ze nog fijn.” De zanger probeerde daarmee te zeggen dat het vasthouden aan idealen onmogelijk wordt als je opgroeit.
Ook de TU/e, die met 70 jaar zijn kinderjaren echt voorbij is, zit vol idealen. En ook hier wordt het langzaamaan onmogelijk om aan alle idealen vast te houden, wanneer je geconfronteerd wordt met de realiteit van de dag.
Neem nu ‘challenge-based’ onderwijs. Een onderwijsvorm uitgaat van het ideaalbeeld van een docent die als mentor voor een kleine groep studenten optreedt.
Het is tevens een onderwijsvorm die niet past bij de schaalgrootte waarop sommige TU/e-opleidingen geacht worden te opereren in een tijd van overal aanwezige generatieve AI. Dat het aan MIT wel lukt is niet vreemd; hun budget is per student zo’n vijftien keer hoger dan het onze.
Of wat te denken van ons zorgvuldig uitgedachte recruitmentproces? Het beoordelen van een enkele sollicitant door een benoemingsadviescommissie, kost grof geschat zo’n 5.000 tot 6.000 euro aan uren van alle betrokkenen.
Als je in het kader van Beethoven ruim dertig vacatures in te vullen hebt en per vacature meerdere sollicitanten spreekt, dan ben je dus al enkele tonnen kwijt voordat die nieuwe collega’s ook maar een uur lesgegeven hebben.
En zo zijn er voorbeelden te over: het roosteren in tijdsloten, het kwartielschema, interdisciplinaire afstudeerprojecten, centraal opgelegde modelreglementen, 40-urige tijdstaten, het faciliteren van allerhande uitzonderlijke tentamensituaties.
Allemaal voorbeelden van beleid waarvoor vanuit een idealistisch oogpunt iets te zeggen is, maar ook beleid wat ingehaald is door de tijd waarin we, onder druk van bezuinigingen, op grote schaal studenten zo snel mogelijk door een opleiding moeten loodsen.
Misschien is het tijd voor de TU/e om eens kritisch naar al dit beleid te kijken en andere keuzes te maken. En onze idealen? Dat worden goede jeugdherinneringen: die neem je mee zolang je verder leeft.
Het nummer Testament van Boudewijn de Groot is hier te beluisteren.
Boudewijn van Dongen is hoogleraar Process analytics aan de TU/e. Hij schrijft deze column op persoonlijke titel.

Discussie