“Ik herken mijn opleiding niet meer”
Met grote ogen keek een ingenieur om zich heen op de TU/e-campus. Hij was speciaal voor de alumnidag vanuit Zwitserland gekomen, vertelde hij aan Edith Snelders, maar hij herkende zijn faculteit werktuigbouwkunde niet meer.
Zaterdag 17 oktober. Alumni Lustrum Day. Eindelijk een paar minuten om samen te eten. We zitten in de herfstzon, op houten stoeltjes aan een poppenhuistafeltje.
Ik wil net een hap nemen, als ik een klapstoeltje over de grond hoor schrapen. Ineens zit hij bij ons: een alumnus die speciaal voor deze dag uit Zwitserland is gekomen.
“Ik herken mijn opleiding niet meer’ verzucht hij. Toen hij werktuigbouwkunde studeerde, máákten studenten dingen. Met hun handen. Nu ziet hij software en slimme systemen.
Zijn ijkpunt is 1971. Maar studies evolueren. In de jaren zeventig lag het zwaartepunt in zijn studie op onder andere machines, verbrandingsmotoren en warmte- en stromingsleer. In elke tas zat nog een rekenliniaal.
Tegenwoordig leren studenten over robotica, intelligente systemen, simulatiesoftware en technologie die destijds niet bestond. En over thema’s als duurzaamheid, ethiek en samenwerking.
De reactie van de alumnus is logisch. Wie na lange tijd terugkijkt, ziet grote veranderingen. Wie er nu in zit, weet niet wat de toekomst brengt. Onlangs schreef Cursor over de invloed van AI op wetenschap en onderwijs. Studenten wiskunde vragen zich af hun kennis straks nog relevant is als AI steeds meer taken overneemt.
Deze alumnus laat onbedoeld zien waarom TU/e-studenten wel relevant blijven. Want tientallen jaren na de onherkenbare opleiding, heeft hij nog steeds een succesvolle carrière. Omdat hij nieuwsgierig genoeg is om zich aan te passen.
Op de alumnidag spreekt Sander van ’t Noordende over hoe nieuwsgierigheid leidt tot uitvindingen. Maar ook: “Het zijn uiteindelijk mensen die die uitvindingen toepassen en daarmee levens beter maken. Gezonder. Gelukkiger. Welvarender …” Dat is volgens hem de rode draad in zeventig jaar TU/e-geschiedenis.
Onze studenten leren ook hoe ze nieuwe kennis kunnen begrijpen, beoordelen en toepassen. Zodat ze kunnen omgaan met veranderingen. Ik denk dat we als universiteit duidelijker mogen uitdragen dat wetenschappelijk onderwijs ook daarvoor bedoeld is.
Sander is CEO van Randstad en heeft daardoor een uniek uitzicht over het speelveld ‘mens versus AI’. Hij weet dat er banen gaan verdwijnen. Maar hij stelt ook dat overal tekorten aan mensen zijn, en dat AI en robots de menskracht veel eerder gaan aanvullen dan vervangen.
Want AI is veel, maar niet nieuwsgierig. Wij wel. Dus: verruil angst voor nieuwsgierigheid en vind de kansen.
Ik zie de opmerking van de alumnus als een compliment. Een opleiding die evolueert, geeft een goed voorbeeld. Het alternatief is beangstigend: nog elke dag een liniaal in je tas moeten stoppen.
Edith Snelders is hoofd van het Bureau voor Alumnirelaties en Universiteitsfonds Eindhoven. Ze schrijft deze column op persoonlijke titel.

Discussie