“Een loopjongen”, noemt hij zichzelf, omdat hij in de eerste plaats zorgt dat bij de culturele programma’s van Studium Generale (SG) alle benodigdheden op de juiste plaats staan. Maar Broeren, inmiddels drie jaar aan het werk als studentassistent bij SG, doet meer dan dat.

Hij voelt zich helemaal thuis bij SG en op de TU/e. Bij SG, onder andere, ervoer hij dat de wereld niet zo transfoob is als hij dacht, toen hij er als derdejaarsstudent begon. Als masterstudent Urban Design houdt hij van zijn studie, omdat die een mix van creativiteit en harde kennis biedt. Zijn doel is een klimaatvriendelijke leefomgeving te creëren voor alle mensen. 

Wat houdt je baan in?

Naast loopjongen noemt hij zichzelf ook een “deadlinewerker”: “Behalve met productie, ben ik nu ook bezig met bureauondersteuning. Ik zet de programma’s op onze website en ook in de online agenda van Cursor. En ja, dat doe ik wel eens op het laatste nippertje …”

“Soms moet ik iets uitzoeken, dan moet ik een lichtplan maken of materiaal voor een expositie bijeenrapen. Het boekenkastje dat SG bij het kantoor in Auditorium neer heeft gezet als minibieb, heb ik gebouwd en geverfd. Dat soort random beundingetjes vind ik leuk, ik ben graag creatief bezig.”

“Een van de andere studentassistenten van SG is Lente, haar zie je vaak bij de informatieve lunchlezingen. Ik ben bij de culturele avondprogramma’s. Ik verzorg licht en geluid, zet banners van SG neer, plak briefjes op de deuren met de uiterlijke toegangstijd, zorg voor voldoende stoelen, enzovoort. Ook draai ik soms films in de Zwarte Doos.”

Hoe laat klok je in? 

“Dat is elke keer anders, afhankelijk van het soort programma. Ik werk een flexibel aantal uren, maar maak er gemiddeld vier per week. In de week van het afscheid van Lucas (Asselbergs, voormalig hoofd van SG, red.) was ik elke dag druk met SG, wel zeventien uur in totaal. In een rustige week hoef ik alleen maar de posters in de posterbakken te vervangen, dat is maar een half uurtje werk.”

“Als ik film draai, ben ik drie kwartier voor aanvang in de Zwarte Doos om de film en techniek te checken. Bij excursies ben ik ook zo vroeg op locatie, om de vroege vogels op te vangen. Als er een programma in de Coronazaal is, ben ik er soms wel vier uur van tevoren.” 

Hoe ben je in deze baan gerold? 

“Doordat ik bestuurslid was bij fotografievereniging Dekate Mousa, kwam ik in contact met SG. Toen er een expositie over de geschiedenis van transgender in Nederland kwam, heb ik een zelfportret aangedragen.” 

“Vlak daarna zag ik een vacature. Aan één vereiste voldeed ik niet – ik kon nog niet omgaan met een mengpaneel – maar vanwege mijn enthousiasme en proactieve houding ben ik toch aangenomen.”

Wat vind je het leukst?

“Dat ik vaak positief verrast wordt door de programma’s. Ik kom nu in aanraking met zoveel cultuur! Ik ga soms omdat het ‘moet’, vrijwillig zou ik bepaalde lezingen, concerten of films niet bezoeken. Zo heb ik ervaren dat ik klassieke muziek best mooi vind en ik heb kennis opgedaan over bijvoorbeeld het ontstaan van jazz en over AI. Ik kom uit mijn bubble.”

En het minst leuk? 

“Dat informatie soms laat doorkomt, zodat ik veel moet regelen in korte tijd. Dat is vooral vervelend wanneer ik het ook druk heb met studiedeadlines."

Wat ik ook niet leuk vind, is wanneer ik een lange film draai die ik niet kan waarderen. Zoals The Substance of Count of Monte Cristo. Ik kan niet tegen gore of body horrorfilms met veel bloed. En dan zit ik uren in een klein donker hokje, waar ik geluid van die film hoor en de lichtreflectie van de projector zie, te werken op mijn laptop. Een ramp is het niet, maar dan zit ik toch liever thuis.”

Hoe laat klok je uit?

“Dat hangt ook weer van het programma af. Als ik veel moet opruimen en veel moet lopen, kost dat soms wel een uur. De Coronazaal is in gebouw Luna, maar onze opslag is in Auditorium -1 en het kantoor is op +2. Banners, stoelen en andere attributen moeten vaak heen en weer, wat betekent dat ik wel eens in drie verschillende liften moet met een kar vol spullen.”