- Medewerker
- 15/01/2026
Achter de schermen | Richard Meuldijk, glazenwasser
Van technicus tot roostermaker en van IT’er tot horecamedewerker: er zijn vele handen nodig om de TU/e draaiende te houden. Wie zijn deze mensen achter de schermen? Cursor zet ze in de schijnwerpers. Dit keer Richard Meuldijk, glazenwasser bij Asito.
Gebouw na gebouw leert Richard Meuldijk de TU/e kennen. Voordat schoonmaakbedrijf Asito hem in september 2024 een baan aanbood als glazenwasser op de campus, was hij hier nog nooit geweest. Geboren in Breda, opgegroeid in Weert en tegenwoordig woonachtig in het Belgische Hamont, vond hij de TU/e wat ver weg. Maar spijt heeft hij niet: “Ik heb een leuke baan.”
Hoe laat klok je in ?
“Ik begin vier dagen per week om zeven uur ’s ochtends. Dan heb ik al veertig minuten in de auto gezeten. Met alle medewerkers van Asito en van de Maas-automaten (voor koffie, frisdrank en tussendoortjes, red.), beginnen we de dag in Auditorium met een bakje koffie en wat geklets. Daarna gaat iedereen aan het werk. Met een busje van Asito rijden we naar het gebouw waar we de ramen moeten wassen.”
“Op vrijdagen heb ik mijn eigen klanten, particulieren in de buurt van Hamont en Weert.”
Wat houdt je baan precies in?
“Samen met collega Marcel Sprengers maak ik alle ramen twee keer per jaar schoon. Dan heb ik het over gevelglas aan de binnen- en buitenkant, separatieglas en de loopbruggen. Vogelpoep, vingerafdrukken en stof – het moet er allemaal vanaf.
Ik heb mijn eigen methode ontwikkeld en weet inmiddels: goed gereedschap is het halve werk. Ik heb een goede trekker en inwasser. Doekjes gebruik ik alleen bij scharnieren en ik heb geen leren zeem. Het sopje bestaat uit kraanwater met een drupje afwasmiddel. Ik doe er nooit azijn in, dat is ook beter voor de handen.”
“Trouwens, de dofheid van sommige ramen, zoals bij de liften op vloer 3 van MetaForum, kunnen we niet oplossen. Dat heeft te maken met het materiaal, dat hier brandwerend is.”
“Ik sta niet vaak op een ladder. Ik heb mijn lengte mee, want ik ben 1,86 meter en kan de meeste ramen goed bereiken. Soms werk ik met een lange stok met osmosewater (gedemineraliseerd kraanwater dat geen strepen achterlaat, red.), maar ik vind dat dat minder goed resultaat geeft. Een-op-eencontact met het raam is voor mij het beste.”
“Voor het buitenwerk klim ik met plezier in een bak die aan de gevel hangt. Dat heb ik al gedaan vanaf de daken van Vertigo, Flux en Helix. Mijn collega wil dat echt niet, bakwerk doe ik dus alleen. Ik haal de sleutel bij de receptie en wissel telefoonnummers uit met de receptionist, voor als er iets gebeurt.”
“Ik heb pas ook een binnenbak ontdekt voor de hoge ramen op vloer 1 van MetaForum, maar die is al jaren niet gebruikt. Ik zou ook niet weten hoe die bevestigd moet worden. Maar het wordt wel tijd, ik zie daar spinnenwebben hangen.”
Hoe ben je in deze baan gerold?
“Ik had al een eenmansbedrijf in de schoonmaak, met een focus op ramenwassen. In de coronaperiode werd dat moeilijk, toen gingen mensen zelf ramen lappen. En sinds ik een gezinnetje heb, wil ik graag een vaste baan. Naarmate je ouder wordt, word je wijzer, zeg maar. Eerst heb ik voor Asito schoongemaakt bij bierbrouwerij Dommelsch en toen ze me een baan als glazenwasser aanboden op deze campus, zei ik ja.”
Hoelang ben je met een gebouw bezig?
“Dat hangt van het gebouw af. We doen binnen én buiten, beslissen zelf de volgorde. In MetaForum zijn we wel een maand bezig. Neuron was binnen twee weken schoon.”
Wat vind je het leukst?
“Hangen aan de hoge gebouwen en het contact met mijn collega’s van de schoonmaak en de medewerkers van de KEMA-keuring die in Flux zitten. Elke dag is anders. Als ik in Neuron de ramen van de buitenring doe, zie ik nog eens wat. De eerste keer dat ik in een bakje stapte, vond ik het meteen geweldig. Dat uitzicht!”
Wat vind je het minst leuk?
“Ik vind kantoren en lokalen minder leuk dan gevels, want volgens de Arbowet mogen we bureaus en kasten niet verschuiven. Aan medewerkers wordt van te voren gevraagd alles aan de kant te zetten. Als ze dat niet doen, slaan wij dus soms een stukje over. Ook niet erg.”
“Het lastigst zijn de ramen in Flux. Binnen het glas van de gevel komt eerst een laag luxaflex en daarna weer glas. Te ingewikkeld om uit te leggen, maar ik moet acrobatische toeren uithalen en stokken gebruiken om daar bij te kunnen.”
Hoe laat klok je uit en wat doe je daarna?
“Om drie uur ’s middags houden we ermee op. Ik vind het wel fijn om vroeg te beginnen en vroeg te eindigen. Mijn zoontje Vince komt rond dezelfde tijd terug van de Belgische school en samen met mijn vrouw hebben we dan qualitytime. De laatste tijd zijn we bezig met geboortekaartjes, want in februari krijgen we ons tweede kind.”
Heb je tijdens het ramenwassen op de TU/e wel eens dingen gezien die je niet had mogen zien?
“Nee, daar zit ik nog steeds op te wachten!”
Discussie