Wandelen in de bergen, een rondreis door een ver land of kamperen met vrienden, het maakt mij niet uit. De pret begint vaak al ruim van tevoren bij het plannen van de routes naar en op de bestemming.

Met een caravan is het bijvoorbeeld belangrijk om niet te vertrouwen op de suggesties voor snellere routes van je eigenwijze navigatiesysteem. Doe je dat wel, dan sta je voor je het weet op een smalle weg tegenover een heel boze Italiaan die er niet langs kan. Ik heb een paar jaar geleden heel wat nieuwe handgebaren geleerd in het halfuur dat het hem kostte om zijn Fiat Panda vijfhonderd meter achteruit te rijden naar een breder stukje waar ik er langs kon.

Op de motor daarentegen kun je eigenlijk overal wel langs. Zelfs de Col d’Artigaux in de Pyreneeën, waar volgens mijn navigatiesysteem vijftien jaar geleden nog wel asfalt lag, is geen probleem. Tijdens een vakantie met vrienden kwamen we daar een man op een ‘mountain unicycle’ tegen. Hij leek evenveel moeite te hebben om omhoog te komen op die eenwielige mountainbike, als wij hadden om omlaag te komen tussen de stenen en brokken oud asfalt.

En heel soms kun je ergens echt niet langs en moet je omdraaien. Geen probleem! De reis is het doel en de rit terug is vaak net zo mooi als de rit heen. Je ziet de omgeving immers van de andere kant. 

Het plannen van een studie is eigenlijk niet anders dan het plannen van een mooie reis. Houd je het bij de door opleidingsdirecties zorgvuldig samengestelde, logische programma’s, dan kun je snel op je bestemming zijn. Is studeren je doel, wil je graag wat langer over je studie doen, vooral van de diversiteit van de omgeving genieten en af en toe vastlopen en terug moeten om een nieuw pad te zoeken? Kies dan vooral je eigen weg, stel je eigen flexibele leerpad samen en geniet van de reis.

Boudewijn van Dongen is professor Process Analytics aan de TU/e. Hij schrijft deze column op persoonlijke titel.