Langzaam maar zeker zijn wij als gezin steeds meer gaan betalen voor opties van streamingdiensten die in eerste instantie gewoon gratis waren. Misschien moeten we dat in het onderwijs ook maar eens invoeren.

Midden januari kwamen er weer e-mails bij docenten in de mailbox: ‘Omdat we te veel studenten hebben in jouw vak, gaan we het vak streamen.’ Aan de mening van de docent, of aan het feit dat streaming onderwijskundig een heel slecht idee is, wordt voor het gemak voorbijgegaan. 

Door de gefrustreerde gesprekken die hierover bij de koffieautomaat losbarstten, kreeg ik een idee voor een nieuwe dienst: TU/eduflix. Een streamingdienst voor TU/e-onderwijs. Het basisabonnement is gratis inbegrepen bij het collegegeld en dit jaar verandert er niets. 

Volgend jaar blijft de gratis stream beschikbaar, maar wordt daarin reclame verwerkt. Tussen de reclames door speelt de stream op anderhalve snelheid, omdat gebleken is dat studenten dat graag hebben. Na afloop terugkijken kan echter niet. 

Om de reclame uit te schakelen is een premiumabonnement nodig en met het vip-abonnement mag je de opgenomen colleges nog drie maanden terugkijken.

Digitale interactie met de docent wordt ook onderdeel van de betaalde pakketten. Dit gaat met een creditsysteem: per gestelde vraag op Canvas of verstuurde e-mail worden credits verrekend. Studenten kunnen credits bijkopen als ze op zijn, of verdienen door actieve deelname aan het vak. 

Helaas ben ik geen echte ondernemer, dus toen ik dit plan besprak, zagen collega’s meteen een probleem. Studenten hebben geen behoefte aan het bijwonen van colleges en vaak ook niet aan interactie, dus waarom zouden ze een premiumabonnement afsluiten? 

Zij stelden daarom voor het aantal tentamenpogingen te koppelen aan de abonnementsvorm. In het gratis abonnement zit slechts één tentamen per jaar inbegrepen. Ik was meteen verkocht!