Achter de schermen | Wouter Kortleve, receptionist

Van technicus tot roostermaker en van IT’er tot horecamedewerker: er zijn vele handen nodig om de TU/e draaiende te houden. Wie zijn deze mensen achter de schermen? Cursor zet ze in de schijnwerpers. Dit keer: student Wouter Kortleve die als bijbaan “achter de receptie werkt”.

Weinig gebouwen op de TU/e-campus hebben geheimen voor masterstudent Urban Systems and Real Estate Wouter Kortleve, sinds hij er als flexmedewerker voor Spirit werkt als receptionist. Zo noemt hij zich trouwens nooit zelf: “Ik zeg altijd dat ik achter de receptie werk.”

Aan de TU/e heeft Kortleve volop genoten van het studentenleven: bestuurstaken gedaan bij surfvereniging WETH en studievereniging CHEOPS, gevoetbald bij Pusphaira, geroeid bij Thêta. En hij is in 2025 een half jaar naar Australië geweest voor een exchange. De beste tijd van zijn leven, noemt hij dat.

Wat houdt je baan in? 

“Ik ben het eerste aanspreekpunt voor mensen die vragen hebben in Vertigo, Matrix, Atlas, Neuron, MetaForum, Gemini of Vector. Ik bied hulp waar nodig. Ik open en sluit de gebouwen en zorg dat ze er goed bijliggen. Daarmee bedoel ik dat ik actie onderneem, wanneer ik hoor of zie dat er iets vies of kapot is. 

Een medewerker die een kapotte koffieautomaat treft of een lekkende wc, mailt dat vaak naar de receptie. Ik geef dat dan weer door aan de mensen die het kunnen repareren.”

“In Matrix neem je achter de receptie ook de centrale telefoon op. Ik verbind dan door. Soms is er niet echt een goede doorverwijzing mogelijk. Ik kreeg bijvoorbeeld eens telefoon van iemand die particulier studentenkamers wilde verhuren. Die man heb ik toen uit eigen ervaring met de huurmarkt zo goed mogelijk antwoord gegeven.”

Hoe laat klok je in?

“Dat is in ieder gebouw anders. Ik heb ook geen vast rooster: ik heb maanden veertig uur in de week gewerkt, nu is het weer een periode wat rustiger. Gemiddeld werk ik zes uur per week. 

Als ik een ochtenddienst heb, dan begin ik meestal om half acht. Soms ben ik de eerste in een gebouw. In bijvoorbeeld MetaForum moet ik dan de alarmen van de vluchtdeuren halen. 

Als eerste taak ga ik dan de mail lezen. Daarin zitten vragen en mededelingen. Over bloemen en pakketjes afleveren, openingstijden, pas-autorisaties en gevonden voorwerpen bijvoorbeeld.”

Hoe ben je in deze baan gerold? 

“Vrienden van me hadden al ervaring met deze baan en ik vond een vacature bij Spirit. Het is een ideale bijbaan voor studenten, er zijn wel vijftien anderen die het ook doen. Ideaal omdat de werktijden flexibel zijn, je toch op de campus bent en je er de weg weet.”

Hoe karakteriseer je de verschillende gebouwen? 

“Vertigo vind ik het leukst om te werken, want daar ken ik door mijn studie al veel mensen. In Matrix heb ik vooral veel telefoonwerk. Atlas is vaak het drukst en daar krijg ik de meest uiteenlopende vragen.”

Wat vind je het leukst?

“Drie dingen zijn heel positief: ik help graag mensen, ik houd van de flexibiliteit en het werk is goed te combineren met student-zijn. Als het rustig is, kan ik bovendien mijn eigen opdrachten doen.”

Wat vind je het minst leuk? 

“Als het rustig is, kan het oersaai zijn. Geen mail, geen vragen – dan kan je weinig anders dan voor je uit kijken. We mogen geen filmpjes op onze telefoon kijken, dat begrijp ik heel goed. We mogen gelukkig wel met afstudeerwerk bezig zijn. Ik vind het ook niet zo leuk om stil te zitten.”

Hoe laat klok je uit? 

“Dat wisselt ook. Als ik late dienst heb in MetaForum dan ben ik wel tot half elf ’s avonds bezig. Iets voor tien uur roep ik om dat het gebouw gaat sluiten. Ik voel het wel als verantwoordelijkheid dat het gebouw goed afgesloten wordt. 

Ik loop een rondje of er niemand meer is en check daarvoor ook de toiletten. Ik heb nog nooit de beveilig hoeven inschakelen omdat iemand niet weg wilde gaan.”

Wat doe je als je uitgeklokt bent? 

“Dan ben ik aan het trainen voor de halve triatlon van Amsterdam met vrienden Rick en Sicco. Vanochtend heb ik bijvoorbeeld al gezwommen in een meer in Nuenen. We moeten op 7 juni 1900 meter zwemmen in de Amstel, dan 90 kilometer fietsen en daarna 21,2 kilometer rennen.”

“Toen ik terugkwam uit Sydney, was ik klaar voor een nieuwe uitdaging. Het leek me altijd al leuk om beter te kunnen zwemmen en daar zocht ik een doel bij, een kwart of achtste triatlon ofzo. Rick wilde wel meedoen, maar dan wel met de halve. Na een blik op de kalender bleek Amsterdam voor ons de beste timing qua vakken op de universiteit en trainingsmogelijkheden. Ik hoop mijn eerste halve triatlon binnen zes uur te doen.”

Deel dit artikel