Ouderwets barbecueën

Het is inmiddels traditie: een barbecue voor de medewerkers van de faculteit IE&IS aan de start van het nieuwe academische jaar. Een fijn initiatief om collega’s op informele wijze wat beter te leren kennen, op het zonnige terras van Atlas.

Een barbecue met een grote groep is altijd weer een experiment. Eerst staat iedereen hongerig met één oog op de barbecue gericht, wachtend op dat ene seintje. Zodra dat gegeven is, vormt zich opvallend snel een hele lange rij. 

Mijn strategie is altijd: wachten tot iedereen geweest is, dan heb je alle ruimte en alle keus. Dat werkte nu niet, want we waren met veel. Heel veel. Dus wij toch maar in de rij.

Toen keerde een collega terug met een vol bord én een waarschuwing: er zijn niet zoveel vegetarische opties. Wie nu denkt ‘natuurlijk, het is een barbecue!’, zou zich eens kunnen verdiepen in de mogelijkheden van vegetarisch barbecueën.

Toen we eindelijk aan de beurt waren, lagen er voor ons vieren nog twee gevulde paprika’s en een halve maïskolf op de barbecue. De kok verontschuldigde zich: hij krijgt alleen een opdracht, hij wist niet dat er zoveel vegetariërs zouden zijn.

De kok en ik deden dezelfde observatie: er waren hier veel vegetariërs. Reden voor mij om eens in de cijfers te duiken. Het blijkt dat meer dan 50 procent van de Nederlanders zichzelf vorig jaar ‘flexitariër’ noemde – iemand die bewust minder vlees eet. 

Vaak vanwege het dierenwelzijn of de gezondheid. Of vanwege het klimaat  – ook al vóór deze zomer van klimaatextremen. 

Door over te stappen van een high-meat diet (waar ook een ouderwetse BBQ onder valt) op een vegan of vegetarisch dieet, kun je de uitstoot van broeikasgassen tot wel 86 procent verlagen. Dat tikt aan: met een vleesloze feestmaaltijd hadden we als faculteit de uitstoot van een halve ton CO₂-equivalent of meer kunnen besparen, vergelijkbaar met een ritje Eindhoven-Istanboel.

Zullen we de bijeenkomst met de tijd mee laten gaan, en volgend jaar bijvoorbeeld gezellig Indiaas bestellen?

Pieter Pauw doet onderzoek naar klimaatbeleid en is assistant professor bij de groep Technology, Innovation and Society (IE&IS). Hij schrijft deze column op persoonlijke titel.