Onze footprint
Monnikenwerk, was het eerste wat Pieter Pauw dacht toen hij de CO2 Footprint van de TU/e onder ogen kreeg. Zijn tweede reactie: dit zijn spectaculaire en bruikbare inzichten.
De Sustainability Office van de TU/e presenteerde onlangs de eerste alomvattende CO2 Footprint van de universiteit. Monnikenwerk, stel ik mij zo voor. Zeker omdat veel data niet beschikbaar is en dus via omwegen moet worden gekregen, zoals met de zogenaamde spend-based methode waarbij uitgaven worden vermenigvuldigd met erkende omrekenfactoren.
Het resultaat levert echter spectaculaire inzichten op voor de verdere verduurzaming aan de TU/e.
Nederland moet volgens de klimaatwet in 2050 klimaatneutraal zijn – de TU/e dus ook. Dat lijkt nog ver weg, maar na 35 jaar klimaatbeleid zijn de Nederlandse emissies met ‘slechts’ 42 procent gedaald. En de laatste loodjes wegen het zwaarst.
Elektriciteit verduurzamen, dat kunnen we inmiddels wel, zeker op de TU/e. Maar hoe ga je de emissies van vliegen naar beneden brengen?
Uit de CO2 Footprint blijkt dat de TU/e juist daar enorm veel uitstoot: met 4.522 ton CO2e (= CO2 of het equivalent daarvan in andere broeikasgassen) in 2024, is dit onze op twee na grootste bron van uitstoot.
Zolang duurzaam vliegen nog wensdenken is, zal de TU/e die emissies met gedragsverandering naar beneden moeten brengen. Minder dienstreizen dus, en staf meer mogelijkheden geven om ook langere afstanden met de trein af te leggen.
Een tweede belangrijke uitkomst is dat 95 procent van de TU/e-emissies onder de zogenoemde scope 3 valt (57.210 ton CO2e). Die stoot de TU/e niet zelf uit – maar we kunnen niet zonder.
Denk bijvoorbeeld aan emissies door pendelen (708 ton door auto’s, 384 ton door openbaar vervoer), en zaken die we inkopen, zoals goederen en diensten, afvalverwerking, ICT en hardware/software. Emissies van ‘partners’ dus, volgens modern taalgebruik.
Ook hun emissies zullen onder de Nederlandse klimaatwet naar net zero moeten in 2050. Het is dus belangrijk dat de TU/e verder kijkt dan wat er op de campus gebeurt en ook actief partners gaat aanspreken op hun ambities én acties om uitstoot te verminderen. Ondernemen ze niets concreets, dan moeten we met anderen in zee gaan.
Maar we mogen nog veel breder denken. Het klimaat is bijvoorbeeld ook een prima extra reden om te lobbyen voor een directe intercityverbinding naar Düsseldorf of Aachen.
Zelf goede ideeën? Vandaag, op dinsdag 24 februari, houdt de Sustainability Office een inlooplunch over de Footprint en de methode erachter.
Pieter Pauw is assistant professor bij de groep Technology, Innovation and Society. Hij schrijft deze column op persoonlijke titel.

Discussie